سفارش تبلیغ
پیشنهاد نام دامنه هاست ایران

« راز نهفته »

بالاخره بعد از کلی زحمت مسوول فنی عزیز سایت راز دل راه اندازی شد و راز نهفته هم رفت به آدرس جدید.

برای دیدن مطالب جدید از آدرس www.RazeDel.com/raz استفاده کنید.


نظرات شما ()

نویسنده: امین جمعه 84 مهر 22   ساعت 9:47 عصر


این قافله ی عمر عجب می گذرد          دریاب دمی که با طرب می گذرد

اون روزا که مونده بودیم مدرسه برای زدن کارنامه ها ... حدود یازده سال پیش بود.

حتما می‌گی چه بیکارم که یاد اون روزا میفتم! اما دلیلش بیکاری نیست؛ دلیلش کار زیاده!

اون موقع دانش آموز بودم و چون شاگرد اول مدرسه بودم (خرخونی ریا نداره!) مدیر مدرسه همیشه برای آماده کردن و چاپ کارنامه و این جور کارها منو صدا می کرد که به معلم کامپیوتر مدرسه کمک کنم. (اون موقع هنوز رایانه نبود!)

اون روز دو نفر دیگه از بچه‌ها هم مونده بودن که برگه‌ها و کارنامه رو بذارن توی سلفون.

اما اصل قضیه:

وقتی اومدم حیات دیدم رفقا با یه آچار بزرگ افتادن به جون صندوق صدقات. از یه گوشه با آچار راه بازکردن و سکه‌ها رو بیرون می‌کشن و دوباره میندازن تو صندوق. در کنار این کار هم حساب بلاهایی که به ازای هر سکه دفع میشه دارن. به ازای هر سکه هفتاد بلا.

الان این کار کاملا خنده‌داره. اما بچه‌های یازده سال بعد از اون قضیه هم همینطور هستن. خیلی وقتا نمی‌دونن کاری که دارن انجام میدن کار خوبی نیست. نمونه‌اش « ... » که روزی سیصد بار سلام می‌کنه و تصور می‌کنه با هر سلام شصت و نه ثواب می‌بره.

حالا نتیجه اخلاقی:

اگه شما معلم بودید، در مقابل دانش‌آموزی که از صندوق صدقات پول برمیداره و دوباره توش میندازه یا دانش‌آموزی که برداشت سطحی از حدیث سلام داره چه برخوردی می‌کردید؟ سرزنش یا تنبیه؟

معلم بودن آسونه؟ شاید آسون باشه، اما خیلی سخته که یادت بیاد وقتی خودت هم دانش‌آموز بودی از این کارها می‌کردی. سخته که یادت باشه که تو ذهن خودت این کار خوب بوده و انتظار نداشتی باهات برخورد بشه!


نظرات شما ()

نویسنده: امین سه شنبه 84 مهر 19   ساعت 7:15 صبح


این قافله ی عمر عجب می گذرد          دریاب دمی که با طرب می گذرد

سوار قطار می‌شی و به آرومی شروع می کنه به جلو رفتن.  بعد یک پیچ، شیب شروع می‌شه و قطار با تلنگرهای متناوب از سرازیری بالا می‌ره. وقتی قطار به بالاترین نقطه می‌رسه...

قطار سرازیر می‌شه و کسی نمی‌تونه جلوشو بگیره. با سرعت به سمت پایین میره و دلت یهو می‌ریزه. دیگه هیچ کاری نمی‌تونی انجام بدی جز اینکه به قطار بچسبی تا مسیر تموم بشه و پیاده بشی...

خلاصه این‌که باز هم اول مهر شد و  تا وقتی تموم بشه باید سعی کنی غرق درس و مدرسه نشی و کنار درس زندگی هم بکنی!!!


نظرات شما ()

نویسنده: امین چهارشنبه 84 مهر 13   ساعت 9:31 عصر


این قافله ی عمر عجب می گذرد          دریاب دمی که با طرب می گذرد


فهرست
73279 :مجموع بازدیدها
0 :بازدید امروز
موضوعات وبلاگ
حضور و غیاب
یــــاهـو
راز نهفته
« راز نهفته »
جستجوی وبلاگ
 :جستجو

با سرعتی بی‏نظیر و باورنکردنی
متن یادداشت‏ها و پیام‏ها را بکاوید!

لوگوی دوستان







لینک دوستان
برای آنکه هنوز منتظر است . . .
مهرآب
مه دیده
نیمکت
علی آقا مربی!
ققنوس سوخته
آوای آشنا

 

بایگانی
نوشته های سال 83
بهار 84
تابستان 84
اشتراک
 

اى اسیران آز باز ایستید که گراینده دنیا را آن هنگام بیم فرا آید که بلاهاى روزگار دندان به هم ساید . مردم کار ترتیب خود را خود برانید و نفس خود را از عادتها که بدان حریص است باز گردانید [نهج البلاغه]